Uitstelgedrag is geen luiheid. het zijn je hoofd en je lichaam die je wat willen vertellen. Als je hiernaar luistert ontdek je dat het vaak een signaal is. Van spanning, twijfel of een innerlijke “nee” die niet gehoord wordt. Zo ging het bij mij ook een tijdje: Hoe harder ik mezelf probeerde te pushen hoe stroperiger het werd.
Pas toen ik stopte met forceren en begon met reflecteren kwam er beweging. Journaling (schrijven) helpt om onder het uitstel te kijken. Niet om jezelf te fixen maar om te begrijpen wat er echt speelt.
Hieronder deel ik vijf journal prompts die ik zelf gebruik en die ik ook inzet in mijn werkbalans coaching met zzp’ers. Om je te helpen vinden wat jouw uitstelgedrag je wil vertellen.
1. Wat stel ik uit en wat voel ik daarbij?
Schrijf heel concreet op wat je uitstelt. Niet vaag maar precies. Daarna ga je met je aandacht naar je lichaam.
Wat voel je als je eraan denkt? Spanning in je buik, druk op je borst of schouders of onrust in je hoofd? Door dit te benoemen haal je het uit de vage brei en maak je het concreet.
2. Welke gedachte maakt dit zwaar?
Uitstelgedrag wordt vaak gevoed door een gedachte. Het moet goed. Ik kan dit niet. Straks val ik door de mand. Wat als het fout gaat…
Schrijf zonder filter alles op wat er in je opkomt. Niet om het waar te maken maar om het zichtbaar te maken. Gedachten verliezen al een stukje van hun kracht zodra ze op papier staan.
3. Wat bescherm ik met mijn uitstelgedrag?
Dit is een confronterende maar zachte vraag. Want uitstelgedrag doet ook iets voor je. Het beschermt je bijvoorbeeld tegen falen, opvallen of tegen teleurstelling.
Wat hoef je even niet te voelen zolang je uitstelt? Waarvan ben je veilig?
4. Hoe kan ik het kleiner maken?
We stellen vaak niet de taak uit maar de grootte ervan. In je hoofd is het een berg waarvan je de gevolgen niet kunt overzien.
Schrijf eerst eens op wat de allerkleinste stap is, die vandaag mogelijk voelt. Zo klein dat je lichaam geen “nee” zegt. Hier kun je beginnen.
5. Wat heb ik nu nodig om verder te gaan?
Niet “wat moet ik doen?” maar “wat heb ik nodig?”.
Heb je eerst behoefte aan rust? Duidelijkheid? Steun? Tijd? Bevestiging?
Deze vraag brengt je terug naar zelfleiderschap: niet forceren maar afstemmen.
Uitstelgedrag vertelt je iets belangrijks.
Wanneer je uitstelgedrag leert zien als informatie, in plaats van een probleem, verandert alles. Het wijst je dan naar iets dat aandacht nodig heeft.
In mijn coaching werken we hier regelmatig mee. Al schrijvend tussen de sessies door of al wandelend in gesprek. Zodat je niet harder gaat werken maar lichter en bewuster.
Wil je hier dieper mee aan de slag en ontdekken wat jouw uitstelgedrag je wil vertellen? Je bent van harte welkom.
